Dag 6 Barafu Camp 4600m naar Uhuruh peak 5895 m en terug naar Barafu Camp

Er valt zoveel te vertellen... de nachten zijn voor de meesten best brakkig, de hoogte speelt parten. Even naar de ws-tent is een hele klus 's-nachts vanuit je warme slaapzak je weren tegen de kou buiten en dan nog pole pole... je bent gelijk buiten adem! Door de Diamox tegen de hoogteziekte worden we geacht zo'n 3 liter water te drinken per dag... dat betekent ook steeds nummertje 1 moeten doen. De darmen reageren ook op de hoogte dus verschillenden nummer 2 taferelen... De gidsen lopen met ons mee en zijn allemaal geweldig! Genes heeft een JBL box mee en op pittige momenten klinken heerlijke meezing reggae nummers en we hebben een absolute top hit waarop we ons swingend naar boven bewegen.... Where is the love? Van de Black Eyed Peas, het wordt ons Kilimanjaro lied! Om 04.00 uur worden we gewekt, thee is beschikbaar en ontbijt in de groene tent. Het heeft gesneeuwd en de wereld is wit in Barafu Camp. De spanning is voelbaar, gaanwe allemaal Uhuruh ( means Vrijheid) peak bereiken? Voordat we vertrekken maken we een kringmet de gids en de summit porters erbij. Hand in Hand staan we daar op 4600 m hoogte... Genes spreekt dankbaarheid uit en bidt om bescherming en kracht. Een prachtig moment! Het eerste stuk is rotsig, door de sneeuw is het pad minder zichtbaar... het is zo'n 7 uur lopen naar verwachting.. het eerste stuk met onze hoofdlampen op in het donker...de tocht is pittig door de verse sneeuw, de hoogte die bij een aantal parten speelt... de sneeuw die nog weer valt... en we zien en sprken mensen die al terug lopen en de peak niet hebben gehaald...we zigzaggen verder naar de rand van de krater en komen bij Stella point op de rand. Het wordt een beetje vreemd moment. We lunchen, weten dat we nog verder moeten. Eten valt niet voor iedereen mee... blijven drinken en snacken... We bereiken alle 7 Uhuru peak! Vrijheid! Ons nummer klinkt weer op het dak van Afrika. We dansen, huggen, huilen en vieren... maken foto's. Nemen als dat kan een bewust momentje om datgene wat de op de berg willen laten, voor ieder een persoonlijk iets, te markeren. Of het als een keerpunt te laten zijn. Wat een ontlading... De zon kwam er ook nog even bij! Een glimp uit de hemel... En dan terug...het eindeloze zwarte pad... waar de sneeuw weg was maar er kwam geen eind aan leek het....We vertrokken in het donker en kwamen net voor donker weer terug in het basiscamp. Leeg, op, voldaan, trots op onszelf en elkaar! we eten nog wat met elkaar en kletsen na... vroeg ons mandje in...met eventueel een blauw pilletje.. tegen de misselijkheid en waar je lekker van slaapt!